{"id":2329,"date":"2016-11-30T08:42:02","date_gmt":"2016-11-30T08:42:02","guid":{"rendered":"http:\/\/www.felipegonzalez.es\/biografia\/"},"modified":"2018-02-19T15:45:33","modified_gmt":"2018-02-19T15:45:33","slug":"biografia","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.felipegonzalez.es\/gl\/biografia\/","title":{"rendered":"Biograf\u00eda"},"content":{"rendered":"

[vc_row el_class=”biografia-banner js-biografia-banner” css=”.vc_custom_1488391436817{background-image: url(https:\/\/fgadm.felipegonzalez.es\/wp-content\/uploads\/2016\/11\/bio-banner.jpg?id=65) !important;}”][vc_column el_class=”vc-container”][vc_row_inner][vc_column_inner el_class=”biografia-banner-left” width=”1\/2″][\/vc_column_inner][vc_column_inner el_class=”biografia-banner-right” width=”1\/2″][vc_column_text el_class=”biografia-banner-text”]Felipe Gonz\u00e1lez M\u00e1rquez <\/strong><\/p>\n

Felipe Gonz\u00e1lez M\u00e1rquez \u00e9 unha das figuras pol\u00edticas clave da historia de Espa\u00f1a na segunda metade do s\u00e9culo XX. Protagonista destacado da transici\u00f3n democr\u00e1tica, foi o terceiro presidente do Goberno de Espa\u00f1a dende a reinstauraci\u00f3n da mesma ata finais dos anos setenta e foi o presidente que m\u00e1is tempo permaneceu no cargo (catro lexislaturas en trece anos e medio).<\/p>\n

A modernizaci\u00f3n de Espa\u00f1a e a s\u00faa completa integraci\u00f3n no concerto europeo tiveron lugar nos seus anos de Goberno, entre 1982 e 1996. A\u00ednda que actualmente est\u00e1 retirado da profesi\u00f3n pol\u00edtica, o ex-presidente contin\u00faa activo en diversos focos de actualidade do \u00e1mbito europeo e latinoamericano.<\/p>\n

Nacido en Sevilla en 1942, \u00e9 pai de tres fillos e av\u00f3 de sete netos. Estivo casado de 1969 a 2008 con Carmen Romero L\u00f3pez e actualmente estao con Mar Garc\u00eda Vaquero, en segundas nupcias, dende 2012. Afeccionado \u00e1 boa mesa, enc\u00e1ntalle coci\u00f1ar e a fotograf\u00eda. \u00c9 co\u00f1ecida a s\u00faa devoci\u00f3n pola natureza e o cultivo de bonsais, a\u00ednda que non tanto outra das s\u00faas paix\u00f3ns: o dese\u00f1o de xoias e mobles. Rel\u00e1xase cunha partida ao billar, un bo libro ou traballando e tallando pedras, ademais de reco\u00f1ecerse como un lector empedernido e un entusiasta do flamenco. Coa curiosidade intacta, segue mantendo vivo o seu af\u00e1n por co\u00f1ecer de todo.[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/vc_column][\/vc_row][vc_row el_class=”biografia-nav”][vc_column el_class=”vc-container”][vc_row_inner][vc_column_inner width=”1\/3″][vc_btn title=”Biograf\u00eda” style=”classic” shape=”square” link=”url:https%3A%2F%2Fwww.felipegonzalez.es%2Fbiografia%2F|||” el_class=”is-marked”][\/vc_column_inner][vc_column_inner width=”1\/3″][vc_btn title=”Premios e reco\u00f1ecementos” style=”classic” shape=”square” link=”url:https%3A%2F%2Fwww.felipegonzalez.es%2Fgl%2Fpremios-y-reconocimientos%2F|||”][\/vc_column_inner][vc_column_inner width=”1\/3″][vc_btn title=”Participa en” style=”classic” shape=”square” link=”url:https%3A%2F%2Fwww.felipegonzalez.es%2Fgl%2Fparticipa-en%2F|||”][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/vc_column][\/vc_row][vc_row el_class=”biografia-nav-pdf”][vc_column el_class=”vc-container”][vc_row_inner][vc_column_inner width=”1\/2″][vc_btn title=”Podes descargar a biograf\u00eda completa premendo aqu\u00ed.” style=”classic” shape=”square” link=”url:http%3A%2F%2Fs1.felipegonzalez.es%2Fwp-content%2Fuploads%2F2017%2F02%2Fbiografia_fgm_gl.pdf||target:%20_blank|”][\/vc_column_inner][vc_column_inner width=”1\/2″][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/vc_column][\/vc_row][vc_row el_class=”biografia-timeline”][vc_column width=”1\/2″ el_class=”biografia-timeline-text”][vc_column_text]Nacemento<\/p>\n

Secretario Xeral do PSOE[\/vc_column_text][\/vc_column][vc_column width=”1\/2″ el_class=”biografia-timeline-number is-marked”][vc_column_text]1942-1974[\/vc_column_text][\/vc_column][\/vc_row][vc_row el_class=”biografia-timeline”][vc_column width=”1\/2″ el_class=”biografia-timeline-number”][vc_column_text]1974-1982[\/vc_column_text][\/vc_column][vc_column width=”1\/2″ el_class=”biografia-timeline-text”][vc_column_text]Secretario Xeral do PSOE<\/p>\n

Presidente do Goberno[\/vc_column_text][\/vc_column][\/vc_row][vc_row el_class=”biografia-timeline”][vc_column width=”1\/2″ el_class=”biografia-timeline-text”][vc_column_text]Presidente do Goberno[\/vc_column_text][\/vc_column][vc_column width=”1\/2″ el_class=”biografia-timeline-number”][vc_column_text]1982-1996[\/vc_column_text][\/vc_column][\/vc_row][vc_row el_class=”biografia-timeline”][vc_column width=”1\/2″ el_class=”biografia-timeline-number”][vc_column_text]1996-2004[\/vc_column_text][\/vc_column][vc_column width=”1\/2″ el_class=”biografia-timeline-text”][vc_column_text]Ex-presidente e deputado[\/vc_column_text][\/vc_column][\/vc_row][vc_row el_class=”biografia-timeline”][vc_column width=”1\/2″ el_class=”biografia-timeline-text”][vc_column_text]Ex-deputado[\/vc_column_text][\/vc_column][vc_column width=”1\/2″ el_class=”biografia-timeline-number”][vc_column_text]2004-Actualidade[\/vc_column_text][\/vc_column][\/vc_row][vc_row parallax=”content-moving-fade” css_animation=”fadeIn”][vc_column][vc_empty_space height=”10px”][\/vc_column][\/vc_row][vc_row parallax=”content-moving-fade” parallax_image=”2312″ css_animation=”fadeIn” el_class=”biografia-timesection js-bio-anchor-0″ css=”.vc_custom_1488391456501{background-image: url(https:\/\/fgadm.felipegonzalez.es\/wp-content\/uploads\/2016\/11\/1942.jpg?id=2312) !important;}”][vc_column width=”5\/12″ el_class=”biografia-timesection-col” css=”.vc_custom_1480524037925{padding-top: 800px !important;padding-bottom: 800px !important;}”][vc_column_text]1942<\/p>\n

1974[\/vc_column_text][\/vc_column][vc_column width=”7\/12″][\/vc_column][\/vc_row][vc_row el_class=”biografia-timesection-down is-left”][vc_column el_class=”vc-container”][vc_row_inner][vc_column_inner width=”4\/12″][vc_column_text]Nacemento<\/p>\n

Secretario Xeral do PSOE[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner width=”8\/12″][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/vc_column][\/vc_row][vc_row el_class=”biografia-section”][vc_column el_class=”vc-container”][vc_row_inner][vc_column_inner width=”7\/12″][\/vc_column_inner][vc_column_inner width=”5\/12″][vc_empty_space height=”1px”][vc_column_text]<\/p>\n

\u201cO socialismo pode ser definido
\nen grandes li\u00f1as como a
\nafondamento do concepto
\nda democracia\u201d<\/p><\/blockquote>\n

[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/vc_column][\/vc_row][vc_row el_class=”biografia-section bg-to-right biografia-juventudes” css=”.vc_custom_1488391477018{background-image: url(https:\/\/fgadm.felipegonzalez.es\/wp-content\/uploads\/2016\/11\/felipe-gonzalez-juventud.jpg?id=111) !important;background-position: 0 0 !important;background-repeat: no-repeat !important;}”][vc_column el_class=”vc-container”][vc_row_inner][vc_column_inner width=”7\/12″][vc_column_text]Felipe Gonz\u00e1lez naceu o 5 de marzo de 1942<\/strong> no barrio de Bellavista de Sevilla (Espa\u00f1a). Fillo do tratante de gando Felipe Gonz\u00e1lez Helguera e de Juana M\u00e1rquez Dom\u00ednguez, foi o segundo de catro irm\u00e1ns.<\/p>\n

Cursou o bacharelato no colexio dos Pais Claretianos e o preuniversitario no Instituto San Isidoro. Posteriormente cursou a carreira de Dereito na Universidade de Sevilla<\/strong>, licenci\u00e1ndose en 1965,<\/strong> e asistiu o ano previo a un curso de Econom\u00eda na Universidade Cat\u00f3lica de Lovaina (B\u00e9lxica).<\/p>\n

Durante os seus anos de estudante colaborou coas seguintes mocidades: Juventudes Universitarias de Acci\u00f3n Cat\u00f3lica (Mocidades Universitarias de Acci\u00f3n Cat\u00f3lica) e Juventudes Obreras Cat\u00f3licas (Mocidades Obreiras Cat\u00f3licas). En 1962, afiliouse \u00e1s Juventudes Socialistas <\/strong>(Mocidades Socialistas), no momento da s\u00faa reorganizaci\u00f3n clandestina en Andaluc\u00eda. Dous anos despois, ingresou nas filas do Partido Socialista Obrero Espa\u00f1ol (PSOE)<\/strong> \u2014ao ano seguinte xa formaba parte do comit\u00e9 provincial do partido\u2014, que estaba prohibido en Espa\u00f1a dende o final da Guerra Civil en 1939 e cuxos dirixentes hist\u00f3ricos operaban no exilio. A s\u00faa actividade desenvolveuse, por tanto, na clandestinidade e, en 1971, a s\u00faa participaci\u00f3n en manifestaci\u00f3ns contrarias ao r\u00e9xime do xeneral Franco sup\u00faxolle unha detenci\u00f3n policial.<\/p>\n

Obtido o t\u00edtulo de avogado, abriu un bufete especializado en litixios laborais, o que lle permitiu co\u00f1ecer de primeira man os problemas dos traballadores nos anos do desenvolvismo da ditadura franquista. Desde o bufete dedicar\u00edase tam\u00e9n a impulsar a implantaci\u00f3n da UGT na capital e pobos sevillanos.[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner width=”5\/12″][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/vc_column][\/vc_row][vc_row parallax=”content-moving-fade” css_animation=”fadeIn”][vc_column offset=”vc_hidden-md vc_hidden-sm vc_hidden-xs”][vc_empty_space height=”1px”][\/vc_column][\/vc_row][vc_row css=”.vc_custom_1488391539250{background-image: url(https:\/\/fgadm.felipegonzalez.es\/wp-content\/uploads\/2016\/11\/felipe-gonzalez-1969-right.jpg?id=125) !important;background-position: 0 0 !important;background-repeat: no-repeat !important;}” el_class=”biografia-section biografia-section-matrimonio js-biografia-section-matrimonio”][vc_column el_class=”vc-container”][vc_row_inner][vc_column_inner el_class=”biografia-section-matrimonio-left” width=”5\/12″][vc_single_image image=”123″ img_size=”full”][\/vc_column_inner][vc_column_inner el_class=”biografia-section-matrimonio-right” width=”7\/12″][vc_column_text]En 1969, contraeu matrimonio en Sevilla con Carmen Romero L\u00f3pez, profesora de instituto, militante socialista e sindicalista na UGT, coa que ter\u00eda tres fillos: Pablo (1972), David (1973) e Mar\u00eda (1978).<\/p>\n

En 1965, Gonz\u00e1lez ingresou no Comit\u00e9 Provincial do PSOE de Sevilla, en 1969, accedeu ao Comit\u00e9 Nacional e, en 1970, foi elixido membro da Comisi\u00f3n Executiva.<\/strong> Neses anos, inici\u00e1base un movemento de renovaci\u00f3n nas filas socialistas. En agosto de 1972, en representaci\u00f3n da Executiva do interior (PSOE Renovado), que pugnaba coa Executiva do exterior (PSOE Hist\u00f3rico, integrado polos veteranos do exilio e encabezado polo secretario xeral dende 1944, Rodolfo Llopis), participou no XXV Congreso do partido, celebrado na localidade francesa de Toulouse. Dous anos despois, en outubro de 1974, o XXVI Congreso,<\/strong> reunido tam\u00e9n en Francia, en Suresnes, elixir\u00edao para a Secretar\u00eda Xeral<\/strong>, que se atopaba vacante dende a cita de Toulouse debido \u00e1s divisi\u00f3ns internas.[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/vc_column][\/vc_row][vc_row parallax=”content-moving-fade” css_animation=”fadeIn”][vc_column offset=”vc_hidden-md vc_hidden-sm vc_hidden-xs”][vc_empty_space height=”10px”][\/vc_column][\/vc_row][vc_row parallax=”content-moving-fade” parallax_image=”1646″ css_animation=”fadeIn” el_class=”biografia-timesection js-bio-anchor-1″ css=”.vc_custom_1488391556613{background-image: url(https:\/\/fgadm.felipegonzalez.es\/wp-content\/uploads\/2016\/11\/1979-0001-primer_parlamento_democratico-2.jpg?id=1349) !important;}”][vc_column width=”5\/12″][\/vc_column][vc_column width=”7\/12″ el_class=”biografia-timesection-col”][vc_column_text]1974<\/p>\n

1982[\/vc_column_text][\/vc_column][\/vc_row][vc_row el_class=”biografia-timesection-down is-right”][vc_column el_class=”vc-container”][vc_row_inner][vc_column_inner width=”4\/12″][\/vc_column_inner][vc_column_inner width=”8\/12″][vc_column_text]Secretario Xeral do PSOE<\/p>\n

Presidente do Goberno[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/vc_column][\/vc_row][vc_row][vc_column][vc_empty_space height=”40px”][\/vc_column][\/vc_row][vc_row el_class=”biografia-section biografia-mundoposible”][vc_column el_class=”vc-container”][vc_column_text el_class=”biografia-section-title-large”]\u201cO l\u00edder pol\u00edtico ha de procurar que os anhelos e os so\u00f1os, en especial os dos mozos, atopen o seu lugar na democracia representativa que se expresa nas urnas\u201d.[\/vc_column_text][vc_empty_space height=”20px”][vc_column_text el_class=”biografia-section-text-med”]Felipe Gonz\u00e1lez, co\u00f1ecido polos seus camaradas como Isidoro<\/em>, ti\u00f1a 32 anos e, ademais, contaba co apoio das m\u00e1ximas figuras da socialdemocracia europea<\/strong>, como o italiano Pietro Nenni, o sueco Olof Palme e o alem\u00e1n Willy Brandt, todos fixeron valer o seu peso na Internacional Socialista para que esta reco\u00f1ecese ao PSOE Renovado como o lex\u00edtimo representante do socialismo espa\u00f1ol.<\/p>\n

Tras a morte de Franco en novembro de 1975, instalado xa en Madrid xunto coa s\u00faa familia, pasou a liderar unha parte da oposici\u00f3n espa\u00f1ola \u00e1 fronte da Plataforma de Convergencia Democr\u00e1tica (Plataforma de Converxencia Democr\u00e1tica), que en marzo de 1976 fusionouse coa Junta Democr\u00e1tica de Espa\u00f1a (Xunta Democr\u00e1tica de Espa\u00f1a) que animaban o Partido Comunista de Espa\u00f1a (PCE), dando lugar \u00e1 Coordinaci\u00f3n Democr\u00e1tica, m\u00e1is co\u00f1ecida como a \u00abPlatajunta\u00bb.<\/p>\n

No XXVII Congreso socialista, en decembro de 1976 en Madrid, o primeiro dos celebrados en Espa\u00f1a dende a Guerra Civil, Gonz\u00e1lez foi ratificado como secretario xeral.<\/p>\n

En febreiro de 1977<\/strong>, o PSOE foi legalizado polo goberno de Adolfo Su\u00e1rez e Felipe Gonz\u00e1lez puido concorrer \u00e1s primeiras elecci\u00f3ns xerais democr\u00e1ticas, de car\u00e1cter constitu\u00ednte<\/strong>, o 15 de xu\u00f1o dese mesmo ano. O PSOE obtivo o 29,2% dos votos e 118 escanos, coloc\u00e1ndose como a segunda forza do Congreso dos Deputados, superando amplamente os resultados do PCE (9,3% de votos e 19 deputados).[\/vc_column_text][vc_empty_space height=”20px”][\/vc_column][\/vc_row][vc_row el_class=”biografia-section biografia-zarzuela” css=”.vc_custom_1488391575261{background-image: url(https:\/\/fgadm.felipegonzalez.es\/wp-content\/uploads\/2016\/11\/felipe-congreso.jpg?id=2278) !important;background-position: center !important;background-repeat: no-repeat !important;background-size: contain !important;}”][vc_column el_class=”vc-container”][vc_row_inner][vc_column_inner el_class=”biografia-zarzuela-left” width=”1\/2″][\/vc_column_inner][vc_column_inner el_class=”biografia-zarzuela-right” width=”1\/2″][vc_column_text]No XXVIII Congreso, o 17 de maio de 1979<\/strong>, Gonz\u00e1lez presentou un relatorio transformador que foi derrotado. Por iso dimitiu e unha xestora interina f\u00edxose cargo da direcci\u00f3n. Pero en setembro do mesmo ano, un Congreso Extraordinario devolveulle na Secretar\u00eda Xeral co 86% dos votos e, ademais, viu referendada a s\u00faa proposta de renunciar \u00e1 ideolox\u00eda marxista pola socialdemocracia reformista<\/strong>: uns postulados que pretend\u00edan facer do PSOE un partido moderno e interclasista, como no resto de Europa. Non en balde, dende o 7 de novembro de 1978, era vicepresidente da Internacional Socialista<\/strong>, onde entrou a colaborar directamente co seu presidente, o ex-chanceler Willy Brandt.[\/vc_column_text][vc_empty_space height=”35px” el_class=”js-biografia-zarzuela-empty-space”][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][vc_row_inner][vc_column_inner width=”1\/4″][\/vc_column_inner][vc_column_inner width=”3\/4″][vc_column_text el_class=”biografia-zarzuela-text-red”]\u201cA acci\u00f3n pol\u00edtica de progreso
\nconsiste na capacidade para articular
\nrespostas eficaces, conxuntas e solidarias
\na trav\u00e9s do di\u00e1logo, do acordo e da participaci\u00f3n\u201d.[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/vc_column][\/vc_row][vc_row el_class=”biografia-legislatura”][vc_column el_class=”vc-container”][vc_empty_space height=”50px”][vc_column_text el_class=”biografia-section-text-med”]Nas elecci\u00f3ns lexislativas do 1 de marzo de 1979 (I Lexislatura), o PSOE consolidouse como unha alternativa de goberno<\/strong> alcanzando o 30,5% dos votos e 121 deputados. O aumento progresivo dos apoios ao Partido Socialista fixo que nas elecci\u00f3ns municipais dese mesmo ano, apenas un mes m\u00e1is tarde, o 3 de abril, o PSOE ga\u00f1ase en m\u00e1is dun milleiro de municipios e pasase a gobernar moitas das principais cidades de Espa\u00f1a.[\/vc_column_text][vc_empty_space height=”20px”][\/vc_column][\/vc_row][vc_row parallax=”content-moving-fade” css_animation=”fadeIn” el_class=”biografia-timesection js-bio-anchor-2″ css=”.vc_custom_1488391597531{background-image: url(https:\/\/fgadm.felipegonzalez.es\/wp-content\/uploads\/2016\/11\/1982-investidura-4.jpg?id=1333) !important;}”][vc_column width=”5\/12″][\/vc_column][vc_column width=”7\/12″ el_class=”biografia-timesection-col”][vc_column_text]1982<\/p>\n

1996[\/vc_column_text][\/vc_column][\/vc_row][vc_row el_class=”biografia-timesection-down is-right”][vc_column el_class=”vc-container”][vc_row_inner][vc_column_inner width=”4\/12″][\/vc_column_inner][vc_column_inner width=”8\/12″][vc_column_text]Presidente do Goberno[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/vc_column][\/vc_row][vc_row][vc_column][vc_empty_space height=”50px”][\/vc_column][\/vc_row][vc_row el_class=”biografia-section biografia-bosnia” css=”.vc_custom_1488391615976{background-image: url(https:\/\/fgadm.felipegonzalez.es\/wp-content\/uploads\/2016\/11\/1995-bosnia.jpg?id=1351) !important;background-position: 0 0 !important;background-repeat: no-repeat !important;}”][vc_column el_class=”vc-container”][vc_row_inner][vc_column_inner el_class=”biografia-bosnia-left” width=”5\/12″][\/vc_column_inner][vc_column_inner el_class=”biografia-bosnia-right” width=”7\/12″][vc_column_text]A crise progresiva da UCD e o intento de golpe de Estado do 23 de febreiro de 1981 agudizan na opini\u00f3n p\u00fablica a necesidade urxente dun cambio pol\u00edtico. Conv\u00f3canse elecci\u00f3ns xerais para o 28 de outubro de 1982 e o PSOE obt\u00e9n unha vitoria significativa co 48,3% dos sufraxios e 202 deputados, a primeira maior\u00eda absoluta dun partido. Nunca antes un partido de esquerda recibira tantos votos en solitario en Espa\u00f1a e, ata a data, \u00e9 o resultado m\u00e1is avultado para unha formaci\u00f3n pol\u00edtica dende o per\u00edodo democr\u00e1tico iniciado baixo a Constituci\u00f3n de 1978.<\/p>\n

O 2 de decembro de 1982, Felipe Gonz\u00e1lez \u00e9 investido, nas Cortes, presidente do primeiro Goberno socialista na historia de Espa\u00f1a,<\/strong> con 207 votos a favor, 116 en contra e 21 abstenci\u00f3ns (II Lexislatura<\/strong>).<\/p>\n

Verific\u00e1ndose o lema \u00abPolo Cambio\u00bb ondeado polo PSOE durante a campa\u00f1a electoral, a chegada ao Goberno dos socialistas trouxo, a moitos sectores da sociedade espa\u00f1ola, esperanzas de melloras e transformaci\u00f3ns a todos os niveis, nun pa\u00eds que en numerosos aspectos arrastraba un considerable atraso con relaci\u00f3n \u00e1s democracias m\u00e1is consolidadas de Europa occidental.<\/p>\n

Nesta primeira lexislatura de goberno, con abundantes decisi\u00f3ns executivas e novidades lexislativas, os socialistas desenvolveron unha pol\u00edtica orientada, por unha banda, a profundar e asentar a democracia, e, doutra banda, a impulsar unha importante serie de reformas, que levaron a bautizar estes anos como a \u00abd\u00e9cada do cambio<\/strong>\u00bb e creouse un novo clima de confianza cidad\u00e1 nas instituci\u00f3ns.<\/p>\n

No eido social<\/strong>, o pa\u00eds empezou a experimentar claros progresos para cimentar o Estado do Benestar<\/strong>. Dunha parte, moderniz\u00e1ronse os tramos escolares b\u00e1sicos mediante a Lei Org\u00e1nica do Dereito \u00e1 Educaci\u00f3n (LODE) de xullo de 1985, \u00e1 que seguiu en outubro de 1990, xa na terceira lexislatura socialista, a Lei Org\u00e1nica de Ordenaci\u00f3n Xeral do Sistema Educativo (LOXSE), que reestruturou o ensino secundario e universalizou a educaci\u00f3n p\u00fablica gratu\u00edta ata os 16 anos. Doutra parte, desenvolveuse un amplo sistema de Seguridade Social integral e sostido polas cotizaci\u00f3ns dos afiliados. A Lei Xeral de Sanidade (1986) regulou o funcionamento dun Sistema Nacional de Sa\u00fade que ofrec\u00eda asistencia sanitaria p\u00fablica, gratu\u00edta, universal e de alta calidade. O novo marco cambiou o modelo de sanidade p\u00fablica en Espa\u00f1a: a prestaci\u00f3n do servizo deixou de depender da cotizaci\u00f3n dos traballadores, \u00e9 dicir, deixou de concibirse como un seguro social, e reformulouse como un dereito cidad\u00e1n universal, de car\u00e1cter ineludible. Tam\u00e9n se aprobou, coa Lei Org\u00e1nica 9\/1985 de Reforma do C\u00f3digo Penal, a despenalizaci\u00f3n parcial do aborto e levouse a cabo a delicada reforma e profesionalizaci\u00f3n do Ex\u00e9rcito, denominada \u00abtransici\u00f3n militar\u00bb.[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/vc_column][\/vc_row][vc_row][vc_column][vc_empty_space height=”25px”][\/vc_column][\/vc_row][vc_row el_class=”biografia-section biografia-bosnia-economico”][vc_column el_class=”vc-container”][vc_row_inner][vc_column_inner el_class=”biografia-bosnia-economico-left-col” width=”1\/2″][vc_column_text]No eido econ\u00f3mico<\/strong>, o Goberno desatou no sector produtivo unhas reformas estruturais que consideraba ineludibles para a modernizaci\u00f3n do pa\u00eds<\/strong>. O elemento m\u00e1is visible deste proceso foi a reconversi\u00f3n industrial en sectores como o da siderurxia, a construci\u00f3n naval ou a industria qu\u00edmica. Os gobernos socialistas caracteriz\u00e1ronse polo pragmatismo econ\u00f3mico e unha pol\u00edtica social activa<\/strong>, que lles levou a ga\u00f1ar a confianza a patronal, sen esquecerse dos sindicatos, cos que se asinar\u00eda un Acordo Econ\u00f3mico e Social (1984). Tam\u00e9n \u00e9 certo que, m\u00e1is adiante, convocar\u00edanse ata catro folgas xerais (en 1985, 1988, 1992 \u2014esta de media xornada\u2014 e 1994: contra a reforma das pensi\u00f3ns, contra o plan de emprego xuvenil e a pol\u00edtica econ\u00f3mica do Goberno, contra a reforma laboral, e contra a reforma do subsidio de desemprego, respectivamente).[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner width=”1\/2″][vc_single_image image=”183″ img_size=”full”][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/vc_column][\/vc_row][vc_row el_class=”biografia-section”][vc_column el_class=”vc-container”][vc_empty_space height=”35px”][vc_column_text el_class=”biografia-section-text-large”]Nos \u00faltimos anos da s\u00faa administraci\u00f3n, o parque de empresas do Estado experimentou un proceso de racionalizaci\u00f3n directiva, en prol da modernizaci\u00f3n e da competitividade do sistema produtivo nacional, que asum\u00eda a mentalidade empresarial no mercado com\u00fan europeo altamente competitivo e po\u00f1\u00eda \u00e9nfase na eficiencia dos h\u00f3ldings p\u00fablicos que ti\u00f1an encomendada a xesti\u00f3n das compa\u00f1\u00edas.<\/p>\n

No eido das relaci\u00f3ns internacionais<\/strong>, os gobernos de Gonz\u00e1lez conferiron o impulso definitivo \u00e1 apertura ao exterior iniciada polos primeiros gobernos democr\u00e1ticos. A s\u00faa estratexia internacionalista tivo a s\u00faa definici\u00f3n m\u00e1xima na inserci\u00f3n nas estruturas euro-atl\u00e1nticas, rexeitando o unilateralismo e a non ali\u00f1aci\u00f3n<\/strong>.<\/p>\n

O 20 de xu\u00f1o de 1983, desprazouse en visita oficial a Washington, onde foi recibido polo presidente Ronald Reagan. Este, segundo fixo constar no seu diario, viu no seu h\u00f3spede espa\u00f1ol a un \u00absocialista agudo, brillante, con personalidade, novo, moderado e pragm\u00e1tico\u00bb. A boa comunicaci\u00f3n e os desexos de entendemento volveron presidir os novos encontros co presidente estadounidense en 1985, o primeiro en maio en Madrid e o segundo en setembro en Washington.<\/p>\n

Cumprindo cun compromiso electoral, Gonz\u00e1lez convocou para o 12 de marzo de 1986 o referendo sobre a OTAN<\/strong>. Este non ti\u00f1a car\u00e1cter vinculante e s\u00f3 era consultivo, pero corr\u00eda o risco de converterse nun plebiscito sobre a xesti\u00f3n do Goberno; se o perd\u00eda, a s\u00faa situaci\u00f3n, coas elecci\u00f3ns xerais ao virar a esquina, tornar\u00edase moi comprometida. Ademais, produciuse un cambio de posici\u00f3n do seu goberno respecto da OTAN, xa que o PSOE manifestouse en contra do seu ingreso, antes de entrar no Goberno. A decidida implicaci\u00f3n do presidente, resultou decisiva para o envorco da opini\u00f3n do electorado, que finalmente aprobou a permanencia na OTAN nas condici\u00f3ns fixadas polo Goberno. O si \u00e1 OTAN ga\u00f1ou co 52,5% dos votos.<\/p>\n

E apenas tres meses despois, o 22 de xu\u00f1o de 1986<\/strong>, celebr\u00e1ronse novamente elecci\u00f3ns cun resultado positivo, ga\u00f1\u00e1ndoas co 44,1% dos votos e 184 deputados, volvendo gobernar con maior\u00eda absoluta na III Lexislatura<\/strong>.[\/vc_column_text][vc_empty_space height=”20px”][\/vc_column][\/vc_row][vc_row el_class=”biografia-section biografia-helicoptero” css=”.vc_custom_1488391634704{background-image: url(https:\/\/fgadm.felipegonzalez.es\/wp-content\/uploads\/2016\/11\/1983-fg-helicoptero.jpg?id=1353) !important;background-position: 0 0 !important;background-repeat: no-repeat !important;}”][vc_column el_class=”vc-container”][vc_row_inner][vc_column_inner width=”1\/2″][\/vc_column_inner][vc_column_inner width=”1\/2″][vc_column_text]A pedra angular da s\u00faa pol\u00edtica exterior<\/strong> foi a entrada nas Comunidades Europeas, unha meta perseguida por todos os gobernos espa\u00f1ois dende 1962, a\u00ednda que s\u00f3 con verdadeiro af\u00e1n, unha vez removidas as desconfianzas e reticencias propias do nacionalismo franquista, por mor da solicitude oficial presentada por Adolfo Su\u00e1rez en 1977. Para os gobernos da democracia, resultaba indispensable superar a marxinaci\u00f3n secular de Espa\u00f1a no concerto econ\u00f3mico e pol\u00edtico europeo.<\/p>\n

O 12 de xu\u00f1o de 1985<\/strong>, tras seis anos de arduas e sinuosas negociaci\u00f3ns, nas que Madrid tivo que abrazar o eido xurisdicional do Consello de Europa, adaptar as s\u00faas estruturas produtivas sometidas a proteccionismo e vencer as resistencias francesas pola competencia que entra\u00f1aba o potente sector agrario espa\u00f1ol, Gonz\u00e1lez asinou no Palacio Real de Madrid a Acta de Adhesi\u00f3n \u00e1 Comunidade Econ\u00f3mica Europea (CEE), \u00e1 Comunidade Europea do Carb\u00f3n e do Aceiro (CECA) e \u00e1 Comunidade Europea da Enerx\u00eda At\u00f3mica (EURATOM).<\/strong> O ingreso formal nas Comunidades Europeas tivo lugar o 1 de xaneiro de 1986, \u00e1 vez que a incorporaci\u00f3n de Portugal.<\/p>\n

O 29 de outubro de 1989<\/strong>, transcorridos sete anos dende a s\u00faa chegada ao poder, volveron celebrarse elecci\u00f3ns e o PSOE reeditar\u00eda un novo \u00e9xito co 39,6% dos votos e 175 deputados (IV Lexislatura<\/strong>).<\/p>\n

Entre a primeira presidencia de quenda do Consello<\/strong>, no primeiro semestre de 1989<\/strong>, e a segunda, no segundo semestre de 1995<\/strong>, o peso espec\u00edfico de Espa\u00f1a e a influencia de Gonz\u00e1lez na nova Uni\u00f3n Europea<\/strong> (dende novembro de 1993) foron parellos \u00e1 s\u00faa adscrici\u00f3n \u00e1s teses m\u00e1is europe\u00edstas. En maio de 1993, foi galardoado co Premio Carlomagno<\/strong>, que recolleu na cidade alem\u00e1 de Aquisgr\u00e1n pola s\u00faa contribuci\u00f3n \u00e1 unidade europea. Era o terceiro espa\u00f1ol en recibir este prestixioso premio, despois do pensador e diplom\u00e1tico Salvador de Madariaga, en 1973, e do rei Juan Carlos, en 1982. En 1994, os gobernantes europeos barallaron seriamente ao socialista espa\u00f1ol como o l\u00edder id\u00f3neo para substitu\u00edr ao socialista franc\u00e9s, Jacques Delors, \u00e1 fronte da Comisi\u00f3n Europea, pero descartou esta posibilidade, contradicindo a aqueles que pensaban que non \u00eda desaproveitar unha oportunidade para abandonar o Goberno e entrar pola porta grande de Europa.[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/vc_column][\/vc_row][vc_row][vc_column el_class=”vc-container”][vc_empty_space height=”25px”][vc_column_text el_class=”biografia-section-title-large”]\u201cOs compromisos electorais deben cumprirse e se hai circunstancias que o impiden ou che fan cambiar de opini\u00f3n, tes a obriga de explicalo con veracidade, sen buscar culpas alleas, evitando a sensaci\u00f3n de engano que predomina na pol\u00edtica espa\u00f1ola\u201d.[\/vc_column_text][vc_empty_space height=”20px”][\/vc_column][\/vc_row][vc_row el_class=”biografia-section biografia-diplomatica” css=”.vc_custom_1488391655988{background-image: url(https:\/\/fgadm.felipegonzalez.es\/wp-content\/uploads\/2016\/11\/felipe-gonzalez-china.jpg?id=198) !important;}”][vc_column el_class=”vc-container”][vc_row_inner][vc_column_inner width=”1\/2″][vc_column_text]O relanzamento das relaci\u00f3ns diplom\u00e1ticas<\/strong> de Espa\u00f1a, durante os 14 anos de goberno socialista, excedeu con moito o contexto euro-atl\u00e1ntico. Espa\u00f1a converteuse nun pa\u00eds que inspiraba confianza tanto a \u00e1rabes como a israel\u00eds, un pa\u00eds que pod\u00eda facer de ponte intercultural por ser, no pasado, patria multisecular e de convivencia entre musulm\u00e1ns e xudeus. De feito, foi o seu goberno, en xaneiro de 1986, o que restableceu as relaci\u00f3ns diplom\u00e1ticas con Israel, reco\u00f1ec\u00e9ndoo como Estado. Esta singular dualidade foi reco\u00f1ecida coa elecci\u00f3n de Madrid como sede da hist\u00f3rica Conferencia que, baixo a \u00e9xida de Estados Unidos e co patrocinio compartido da URSS, puxo en marcha o proceso de paz en Oriente Pr\u00f3ximo<\/strong>. Tan importante evento desenvolveuse no Palacio Real de Madrid, entre o 30 de outubro e 1 de novembro de 1991<\/strong>. Ao mesmo asistiron, ademais das delegaci\u00f3ns israel\u00ed, xordano-palestina, exipcia, siria e libanesa, os seus dous patrocinadores, os presidentes Bush e Gorbachev.[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner width=”1\/2″][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/vc_column][\/vc_row][vc_row el_class=”biografia-section”][vc_column el_class=”vc-container”][vc_empty_space height=”25px”][vc_column_text el_class=”biografia-section-text-large”]En Am\u00e9rica Latina<\/strong>, Espa\u00f1a tivo unha implicaci\u00f3n importante nos procesos de paz para Am\u00e9rica Central<\/strong>, tras a creaci\u00f3n do Grupo de Contadora e do seu Grupo de Apoio. Entre 1989 e 1991, Gonz\u00e1lez figurou no grupo de \u00abpresidentes amigos\u00bb que prestou os seus bos oficios para o resultado positivo do proceso de paz do Salvador. En xaneiro de 1992, Gonz\u00e1lez, a t\u00edtulo de testemu\u00f1a da cerimonia, tivo unha presenza destacada na firma en Chapultepec (M\u00e9xico) dos Acordos de Paz polo presidente Alfredo Cristiani e a guerrilla do FMLN que puxeron termo a 12 anos de sanguenta guerra civil.[\/vc_column_text][vc_empty_space height=”10px”][vc_single_image image=”205″ img_size=”full” alignment=”center”][vc_empty_space height=”10px”][vc_column_text el_class=”biografia-section-text-large”]Doutra banda, os lazos pol\u00edticos e culturais entre Espa\u00f1a e o subcontinente adquiriron unha dimensi\u00f3n multilateral coa activaci\u00f3n dos Cumios Iberoamericanos<\/strong>, a segunda das cales tivo lugar en Madrid, o 23 de xullo de 1992<\/strong>, no emblem\u00e1tico ano do Quinto Centenario. No aumento da presenza e da influencia espa\u00f1olas en Am\u00e9rica do Sur xogaron un papel determinante as cordiais relaci\u00f3ns persoais, marcadas pola afinidade ideol\u00f3xica dentro da Internacional Socialista, de Felipe Gonz\u00e1lez cos presidentes socialdem\u00f3cratas de: Venezuela, Carlos Andr\u00e9s P\u00e9rez; Per\u00fa, Alan Garc\u00eda P\u00e9rez; Bolivia, Jaime Paz Zamora; e Brasil, Fernando Henrique Cardoso; ademais do radical arxentino, Ra\u00fal Alfons\u00edn, e o colorado uruguaio, Julio Mar\u00eda Sanguinetti.<\/p>\n

Non podemos esquecernos de 1992, que foi para Espa\u00f1a o ano das grandes celebraci\u00f3ns: os Xogos Ol\u00edmpicos en Barcelona<\/strong>, a Exposici\u00f3n Universal de Sevilla<\/strong> e o Quinto Centenario do descubrimento de Am\u00e9rica<\/strong>. Eses acontecementos de \u00e9xito indiscutible situaron a Espa\u00f1a dentro do reducido c\u00edrculo de naci\u00f3ns con reputaci\u00f3n de solidez e modernidade<\/strong>. Pero ademais foron, de maneira moi directa, o motor da modernizaci\u00f3n das infraestruturas desas d\u00faas cidades, a\u00ednda que iso tam\u00e9n redundou en beneficio de toda Espa\u00f1a. \u00c9 o caso, por exemplo, do tren de Alta Velocidade (AVE) Madrid-Sevilla, que iniciou a revoluci\u00f3n do transporte ferroviario.[\/vc_column_text][vc_single_image image=”209″ img_size=”full” alignment=”center” el_class=”biografia-reyes-img”][\/vc_column][\/vc_row][vc_row el_class=”biografia-section biografia-transatlantica”][vc_column el_class=”vc-container”][vc_row_inner][vc_column_inner width=”1\/2″][vc_column_text]O 6 de xu\u00f1o de 1993<\/strong>, celebr\u00e1ronse elecci\u00f3ns xerais anticipadas que, por vez primeira dende 1982, colocaron ao PSOE nunha maior\u00eda simple (38,8% dos votos e 159 deputados) que fixo precisa a procura de apoios parlamentarios nos partidos nacionalistas moderados que gobernaban en Catalu\u00f1a (CiU) e o Pa\u00eds Vasco (PNV) para asegurar a gobernabilidade da V Lexislatura<\/strong>.[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner width=”1\/2″][vc_column_text]En decembro de 1995, na recta final do seu mandato e coroando a presidencia semestral espa\u00f1ola do Consello da UE, o protagonismo exterior de Espa\u00f1a foi moi destacado<\/strong>. O d\u00eda 3, Madrid foi o escenario da firma da Nova Axenda Transatl\u00e1ntica con Estados Unidos<\/strong>, xunto co presidente Bill Clinton e o presidente da Comisi\u00f3n Europea Jacques Santer; os d\u00edas 15 e 16, da firma do Consello Europeo que aprobou o nome de euro<\/em> para a futura moeda com\u00fan europea<\/strong>; e o d\u00eda 15, da firma polos respectivos ministros de Exteriores do Acordo Marco Interrexional de Cooperaci\u00f3n entre a Comunidade Europea e o MERCOSUR<\/strong>. Pouco antes, o 27 e o 28 de novembro, Barcelona acollera a I Conferencia Euromediterr\u00e1nea (CEM)<\/strong>, evento que supuxo o nacemento do Partenariado Euromediterr\u00e1neo e o arranque do chamado Proceso de Barcelona.[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/vc_column][\/vc_row][vc_row][vc_column el_class=”vc-container”][vc_empty_space height=”30px”][vc_column_text el_class=”biografia-section-text-large”]O 14 de decembro de 1995, ademais, Felipe Gonz\u00e1lez, en calidade de presidente de quenda do Consello Europeo, representou \u00e1 UE na solemne firma en Par\u00eds do Acordo Xeral para a Paz en Bosnia e Hercegovina<\/strong>, adoptado o mes anterior en Dayton, Estados Unidos, polos tres presidentes ex-iugoslavos involucrados no conflito, o bosn\u00edaco Alija Izetbegovic, o serbio Slobodan Milosevic e o croata Franjo Tudjman, m\u00e1ximos protagonistas da cita. Na capital gala, o presidente espa\u00f1ol compartiu un testemu\u00f1o garante co presidente franc\u00e9s Jacques Chirac, o presidente Clinton, o chanceler Kohl, o primeiro ministro brit\u00e1nico John Major e o primeiro ministro ruso Viktor Chernomyrdin.[\/vc_column_text][\/vc_column][\/vc_row][vc_row][vc_column][vc_empty_space height=”40px”][\/vc_column][\/vc_row][vc_row parallax=”content-moving-fade” css_animation=”fadeIn” el_class=”biografia-timesection js-bio-anchor-3″ css=”.vc_custom_1488391675537{background-image: url(https:\/\/fgadm.felipegonzalez.es\/wp-content\/uploads\/2016\/11\/prueba-1.jpg?id=914) !important;background-position: center;background-repeat: no-repeat !important;background-size: cover !important;}”][vc_column width=”1\/2″ el_class=”biografia-timesection-col” css=”.vc_custom_1480524037925{padding-top: 800px !important;padding-bottom: 800px !important;}”][vc_column_text]1996<\/p>\n

2004[\/vc_column_text][\/vc_column][vc_column width=”1\/2″][\/vc_column][\/vc_row][vc_row el_class=”biografia-timesection-down is-left biografia-timesection-diputado”][vc_column el_class=”vc-container”][vc_row_inner][vc_column_inner width=”1\/2″][vc_column_text]Ex-presidente e deputado[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner width=”1\/2″][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/vc_column][\/vc_row][vc_row el_class=”biografia-section biografia-consecutiva”][vc_column el_class=”vc-container”][vc_row_inner][vc_column_inner width=”6\/12″][\/vc_column_inner][vc_column_inner width=”6\/12″][vc_column_text]<\/p>\n

\u201cA unidade europea non pode facerse s\u00f3 cara a dentro, sen\u00f3n tam\u00e9n debe facerse cara a f\u00f3ra de Europa. O ser hist\u00f3rico de Europa consiste, precisamente, en envorcarse cara ao mundo\u201d.<\/p><\/blockquote>\n

[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][vc_column_text el_class=”biografia-section-text-med no-padding”]O 3 de marzo de 1996<\/strong>, celebrar\u00edanse as elecci\u00f3ns para a VI Lexislatura<\/strong> e Felipe Gonz\u00e1lez ser\u00eda candidato ao Goberno por s\u00e9tima vez consecutiva. Tras catro lexislaturas e trece anos e medio como presidente do Goberno, o PSOE perdeu as elecci\u00f3ns co 37,6% dos sufraxios e 141 escanos, terminando o seu mandato en maio de 1996.<\/p>\n

Sen ningunha d\u00fabida, a crise econ\u00f3mica, o descontento con algunhas das medidas adoptadas, o desgaste tras moitos anos de goberno e o fast\u00edo da poboaci\u00f3n ante os esc\u00e1ndalos e casos de corrupci\u00f3n do partido (como Filesa, Ibercorp, o caso Juan Guerra ou Lu\u00eds Rold\u00e1n e a guerra sucia contra ETA, entre outros), con varias dimisi\u00f3ns de ministros, non s\u00f3 provocaron un duro enfrontamento coa oposici\u00f3n, sen\u00f3n que tam\u00e9n minaron a confianza dos electores no PSOE e no seu goberno e traduc\u00edronse nunha derrota electoral.<\/p>\n

A partir dese intre, como ex-presidente, desenvolveu unha intensa actividade, tanto en Europa como en Am\u00e9rica Latina, onde era asidua a s\u00faa participaci\u00f3n en seminarios e conferencias, naquela \u00e9poca moi enfocados a analizar o fen\u00f3meno da globalizaci\u00f3n e os seus desaf\u00edos.<\/p>\n

En decembro de 1996<\/strong>, encabezou en Belgrado o equipo da OSCE<\/strong> que investigou as denunciadas irregularidades nas elecci\u00f3ns municipais serbias e asumiu tam\u00e9n labores de mediaci\u00f3n<\/strong> entre o r\u00e9xime de Milosevic e a oposici\u00f3n democr\u00e1tica. Posteriormente, en marzo de 1998, o Grupo de Contacto para Kosovo designouno enviado conxunto da OSCE (como representante persoal do seu presidente en exercicio, o ministro de Exteriores polaco, Bronislaw Geremek) e da UE (como representante especial do Consello, que aprobou o nomeamento en xu\u00f1o baixo a Presidencia brit\u00e1nica) para mediar no conflito que viv\u00eda a provincia de maior\u00eda albanesa baixo a soberan\u00eda serbia, pero o ex-gobernante espa\u00f1ol non chegou a exercer a s\u00faa misi\u00f3n, porque as autoridades de Belgrado neg\u00e1ronse a recibilo[\/vc_column_text][\/vc_column][\/vc_row][vc_row][vc_column][vc_empty_space height=”5px”][\/vc_column][\/vc_row][vc_row el_class=”biografia-section biografia-renuncia” css=”.vc_custom_1488391691691{background-image: url(https:\/\/fgadm.felipegonzalez.es\/wp-content\/uploads\/2016\/11\/onu.jpg?id=948) !important;}”][vc_column el_class=”vc-container”][vc_row_inner][vc_column_inner el_class=”biografia-renuncia-left” width=”1\/2″][vc_column_text]O 20 de xu\u00f1o de 1997<\/strong>, anunciou a s\u00faa renuncia \u00e1 Secretar\u00eda Xeral do PSOE<\/strong> no arranque do XXXIV Congreso. Nas elecci\u00f3ns de 2000 (VII Lexislatura), renovar\u00eda a s\u00faa acta de deputado no Congreso, pero non por Madrid, sen\u00f3n por Sevilla. Esta ser\u00eda a s\u00faa \u00faltima lexislatura, xa que non volver\u00eda presentarse nas elecci\u00f3ns do 14 de marzo de 2004. A pesar de non ser deputado nin ostentar cargos dentro do partido, nunca estivo desvinculado do PSOE e colaborou cos seus \u00f3rganos de direcci\u00f3n sempre que se lle solicitou.<\/p>\n

A finais de 1998<\/strong>, reproduciuse a situaci\u00f3n de 1994 con Delors, ao achegarse a hora da substituci\u00f3n do luxemburgu\u00e9s Jacques Santer como presidente da Comisi\u00f3n Europea. A pesar de ser proposto polo Goberno socialista de Portugal e polo propio Delors, declinou entrar na lide de candidaturas insistindo en que non quer\u00eda ocupar ning\u00fan cargo de natureza institucional.<\/p>\n

En 1999<\/strong>, abandonou a vicepresidencia da Internacional Socialista, que ostentaba dende 1978, pero antes a organizaci\u00f3n designouno responsable da Comisi\u00f3n sobre Progreso Global<\/strong>, coa misi\u00f3n de redactar un novo manifesto do ideario socialdem\u00f3crata en resposta \u00e1 globalizaci\u00f3n. O texto, visto como unha s\u00edntese da Terceira V\u00eda do brit\u00e1nico Tony Blair e o socialismo m\u00e1is cl\u00e1sico do franc\u00e9s Lionel Jospin, serviu de base para a Declaraci\u00f3n que pechou o XXI Congreso da Internacional Socialista, celebrado en Par\u00eds, en novembro de 1999. Ao f\u00edo da anterior Comisi\u00f3n, tam\u00e9n se creou a Fundaci\u00f3n Progreso Global<\/strong> e estivo \u00e1 fronte da s\u00faa presidencia ata o ano 2009.[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner el_class=”biografia-renuncia-right” width=”1\/2″][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][vc_empty_space height=”25px”][vc_column_text el_class=”biografia-renuncia-text-down”]En outubro de 2001<\/strong>, baixo o impacto dos atentados do 11-S, Felipe Gonz\u00e1lez foi un dos 35 l\u00edderes mundiais en activo ou retirados que participaron en Madrid na Conferencia sobre Transici\u00f3n e Consolidaci\u00f3n Democr\u00e1ticas (CTCD)<\/strong>, evento que foi inaugurado por Mikhail Gorbachev. Da CTCD xurdiu, en maio de 2002, o Club de Madrid<\/strong>, un extenso marco de encontro dalg\u00fans dos gobernantes retirados m\u00e1is co\u00f1ecidos do liderado internacional.[\/vc_column_text][\/vc_column][\/vc_row][vc_row][vc_column][vc_empty_space height=”25px”][\/vc_column][\/vc_row][vc_row parallax=”content-moving-fade” css_animation=”fadeIn” el_class=”biografia-timesection js-bio-anchor-4″ css=”.vc_custom_1488391709902{background-image: url(https:\/\/fgadm.felipegonzalez.es\/wp-content\/uploads\/2016\/11\/zp-1.jpg?id=2309) !important;background-position: center;background-repeat: no-repeat !important;background-size: cover !important;}”][vc_column width=”5\/12″][\/vc_column][vc_column width=”7\/12″ el_class=”biografia-timesection-col”][vc_column_text]2004<\/p>\n

Actualidade[\/vc_column_text][\/vc_column][\/vc_row][vc_row el_class=”biografia-timesection-down is-right biografia-timesection-down-actualidad”][vc_column el_class=”vc-container”][vc_row_inner][vc_column_inner width=”4\/12″][\/vc_column_inner][vc_column_inner width=”8\/12″][vc_column_text]Ex-deputado[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/vc_column][\/vc_row][vc_row el_class=”biografia-section biografia-alejado”][vc_column el_class=”vc-container”][vc_empty_space height=”55px”][vc_column_text el_class=”biografia-section-text-extralarge no-padding tipo-thin”]Como ex-presidente, puido ingresar como conselleiro nato ou vitalicio no Consello de Estado, pero renunciou a ser membro. As\u00ed mesmo, o rei Juan Carlos ofreceulle un t\u00edtulo nobiliario, como xa fixera con Su\u00e1rez \u2014convertido en duque\u2014, pero declinouno amablemente por raz\u00f3ns de coherencia persoal e pol\u00edtica.<\/p>\n

Afastado da vida pol\u00edtica espa\u00f1ola<\/strong>, segu\u00eda inmerso nunha densa axenda internacional<\/strong>. En 2005, mediou discretamente entre o Goberno colombiano de \u00c1lvaro Uribe e a guerrilla do Ex\u00e9rcito de Liberaci\u00f3n Nacional (ELN) para sacar adiante un acordo de paz que finalmente non se concretou. En 2006, desenvolveu un labor similar, entre os gobernos de Ir\u00e1n e Estados Unidos, nun intento de achegar posturas no conflito sobre o programa nuclear iraniano.<\/p>\n

O 27 de xullo de 2007<\/strong>, o Goberno de Jos\u00e9 Luis Rodr\u00edguez Zapatero, tras a proposta do ministro de Exteriores, Miguel \u00c1ngel Moratinos, nomeouno Embaixador Extraordinario e Plenipotenciario para a Conmemoraci\u00f3n dos Bicentenarios da Independencia das Rep\u00fablicas Iberoamericanas.<\/strong>[\/vc_column_text][vc_empty_space height=”25px”][\/vc_column][\/vc_row][vc_row el_class=”biografia-section biografia-sabios” css=”.vc_custom_1488391726606{background-image: url(https:\/\/fgadm.felipegonzalez.es\/wp-content\/uploads\/2016\/11\/e-0001_recorte.jpg?id=2302) !important;}”][vc_column el_class=”vc-container”][vc_row_inner][vc_column_inner width=”5\/12″][\/vc_column_inner][vc_column_inner width=”7\/12″][vc_column_text]O 14 de decembro de 2007, os xefes de Estado e de Goberno da UE, reunidos en Consello Europeo en Bruxelas, designaron ao seu colega espa\u00f1ol retirado presidente do Grupo de Reflexi\u00f3n sobre o futuro de Europa<\/strong>, tam\u00e9n chamado Comit\u00e9 de Sabios. Formado por nove personalidades de reco\u00f1ecido prestixio pol\u00edtico, empresarial e acad\u00e9mico (en outubro de 2008, o Consello Europeo ampliou o seu n\u00famero a doce), o Grupo de Reflexi\u00f3n constitu\u00eduse coa encomenda de estudar e propor respostas aos retos que a Uni\u00f3n ter\u00e1 que enfrontar a longo prazo, concretamente no horizonte dos anos 2020-2030.[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/vc_column][\/vc_row][vc_row][vc_column][vc_empty_space height=”35px”][\/vc_column][\/vc_row][vc_row el_class=”biografia-section biografia-fenosa”][vc_column el_class=”vc-container”][vc_row_inner][vc_column_inner width=”1\/2″][vc_column_text el_class=”biografia-section-text-large no-padding”]En febreiro de 2009, pasou a formar parte do novo Consello de Pol\u00edtica Internacional e Cooperaci\u00f3n do PSOE, concibido para apoiar o labor do Ministerio de Exteriores.<\/p>\n

De decembro do 2009<\/strong> a decembro de 2012<\/strong>, foi Presidente do Consejo de Participaci\u00f3n del Espacio Natural de Do\u00f1ana (Consello de Participaci\u00f3n do Espazo Natural de Do\u00f1ana)<\/strong>, \u00f3rgano colexiado de car\u00e1cter predominantemente consultivo e deliberante, adscrito \u00e1 Conseller\u00eda de Medio Ambiente e Ordenaci\u00f3n do Territorio da Junta de Andaluc\u00eda.<\/p>\n

Desde decembro do 2010 ata maio de 2015, foi conselleiro independente no Consello de administraci\u00f3n de Gas Natural Fenosa.<\/p>\n

As\u00ed mesmo, fundou empresas como Ialcon Consultor\u00eda en 2001 e Tagua Capital en 2011, unha xestora de fondos de investimento en sectores como sa\u00fade, enerx\u00eda e tecnolox\u00edas da informaci\u00f3n, que non segue en activo.<\/p>\n

En decembro de 2014<\/strong>, o presidente de Colombia, Juan Manuel Santos, outorgoulle a nacionalidade colombiana<\/strong>. E en relaci\u00f3n con este pa\u00eds, Felipe Gonz\u00e1lez non s\u00f3 se implicou como mediador no seu proceso de paz <\/strong>coa guerrilla das FARC ao longo de moitos anos \u2014tanto a nivel pol\u00edtico como persoal\u2014, sen\u00f3n que foi unha das personalidades \u2014xunto co Centro Internacional de Toledo para a Paz ou os ex-presidentes Jos\u00e9 Mujica e Ricardo Lagos, entre outros\u2014 que promoveron a candidatura de Juan Manuel Santos ao Nobel da Paz (2016), tras a firma dos acordos de paz.[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner width=”1\/2″][vc_single_image image=”261″ img_size=”full”][vc_single_image image=”929″ img_size=”full”][vc_single_image image=”933″ img_size=”full”][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/vc_column][\/vc_row][vc_row el_class=”biografia-section biografia-bonifacio”][vc_column el_class=”vc-container”][vc_empty_space height=”35px”][vc_column_text el_class=”biografia-section-text-large no-padding”]Desde marzo de 2016, asume a titularidade da C\u00e1tedra iberoamericana ‘Jos\u00e9 Bonifacio’ da Universidade brasileira de S\u00e3o Paulo<\/strong>, a meirande universidade de Am\u00e9rica latina. O obxectivo desta c\u00e1tedra, creada en 2013, \u00e9 reforzar as \u00abrelaci\u00f3ns iberoamericanas\u00bb coa axuda de personalidades do mundo da cultura, a econom\u00eda e a pol\u00edtica.<\/p>\n

En decembro de 2013, rexistr\u00e1base a Fundaci\u00f3n<\/strong><\/a> que leva o seu nome e que se po\u00f1er\u00eda en marcha, a finais de 2016, co obxectivo de po\u00f1er a disposici\u00f3n de todos os cidad\u00e1ns o seu arquivo documental, ademais de organizar e apoiar actividades e proxectos que contrib\u00faan \u00e1 igualdade de oportunidades e ofrezan ferramentas para enfrontarnos como sociedade aos retos do s\u00e9culo XXI.<\/p>\n

Felipe Gonz\u00e1lez \u00e9 membro<\/a> de varias instituci\u00f3ns e fundaci\u00f3ns<\/strong>, xa sexa na s\u00faa modalidade de membro de honra ou padr\u00f3n, como a Association Jean Monnet, o Club de Roma, a Fundaci\u00f3n Alternativas, o Real Instituto Elcano, a Fundaci\u00f3n Barenboim-Said, a Fundaci\u00f3n C\u00edrculo de Montevideo, a Fundaci\u00f3n Ernest Lluch, a Fundaci\u00f3n Tomas Meabe, o Consello editorial do Grupo Prisa ou a C\u00e1tedra de Estudos Iberoamericanos Jes\u00fas de Polanco, entre outras.<\/p>\n

Ademais foi condecorado<\/strong> coa Gran Cruz da Orde de Cristo da Rep\u00fablica Portuguesa, a Gran Cruz de ouro ao m\u00e9rito pola Rep\u00fablica de Austria, a Medalla de Honra de Madrid, \u00e9 Cabaleiro do Colar da Orde de Isabel a Cat\u00f3lica e \u00e9 Fillo Predilecto de Sevilla e de Andaluc\u00eda, entre outras distinci\u00f3ns<\/a>, ademais de ser Doutor \u00abHonoris Causa\u00bb polas Universidades de Lovaina, Toulouse e Tel-Aviv.<\/p>\n

Tam\u00e9n publicou varios libros<\/a><\/strong>, entre os que se atopan Qu\u00e9 es. El Socialismo<\/em> (Que \u00e9. O Socialismo<\/em>) (1997), Memorias del Futuro. Reflexiones sobre el tiempo presente<\/em> (Memorias do Futuro. Reflexi\u00f3ns sobre o tempo presente)<\/em> (2003), Mi idea de Europa<\/em> (A mi\u00f1a idea de Europa<\/em>) (2010) ou En busca de respuestas. El liderazgo en tiempo de crisis<\/em> (En busca de respostas. O liderado en tempo de crise<\/em>) (2013).<\/p>\n

Na actualidade reparte o seu tempo entre conferencias, atendendo \u00e1s demandas de consello e axuda de diferentes pa\u00edses \u2014sobre todo de Europa e Am\u00e9rica latina\u2014 e traballando no seu taller e no campo.[\/vc_column_text][\/vc_column][\/vc_row][vc_row el_class=”biografia-section biografia-final”][vc_column el_class=”vc-container”][vc_empty_space height=”35px”][vc_row_inner][vc_column_inner width=”1\/3″][vc_single_image image=”940″ img_size=”full” el_class=”mbottom-0″][\/vc_column_inner][vc_column_inner width=”2\/3″][vc_column_text el_class=”biografia-section-text-heavy tipo-thin mbottom-0″]”Podemos distinguir diversos tipos de pol\u00edticos. Alg\u00fans te\u00f1en principios, pero non te\u00f1en ideas. Outros pos\u00faen ideas, pero carecen de principios. E non escasean os que non te\u00f1en ideas nin principios. Finalmente, deberiamos ocuparnos de identificar a aqueles que te\u00f1en ideas e principios”.[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/vc_column][\/vc_row][vc_row el_class=”biografia-section biografia-final-firma”][vc_column el_class=”vc-container”][vc_row_inner][vc_column_inner width=”2\/3″][\/vc_column_inner][vc_column_inner width=”1\/3″][vc_single_image image=”284″ img_size=”full” alignment=”right”][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/vc_column][\/vc_row][vc_row el_class=”biografia-section biografia-final-firma”][vc_column el_class=”vc-container”][vc_row_inner][vc_column_inner width=”2\/3″][vc_column_text el_class=”biografia-final-firma-text”]Biograf\u00eda elaborada a partir da escrita por Roberto Ortiz de Z\u00e1rate, da Fundaci\u00f3n CIDOB, da informaci\u00f3n dispo\u00f1ible na web do PSOE \u00a0[Historia do PSOE: Transici\u00f3n, Renovaci\u00f3n e Goberno \u00a0(1977- 1996)] e elaboraci\u00f3n propia.[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][vc_column_inner width=”1\/3″][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/vc_column][\/vc_row]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

[vc_row el_class=”biografia-banner js-biografia-banner” css=”.vc_custom_1488391436817{background-image: url(https:\/\/fgadm.felipegonzalez.es\/wp-content\/uploads\/2016\/11\/bio-banner.jpg?id=65) !important;}”][vc_column el_class=”vc-container”][vc_row_inner][vc_column_inner el_class=”biografia-banner-left” width=”1\/2″][\/vc_column_inner][vc_column_inner el_class=”biografia-banner-right” width=”1\/2″][vc_column_text el_class=”biografia-banner-text”]Felipe Gonz\u00e1lez M\u00e1rquez Felipe Gonz\u00e1lez M\u00e1rquez \u00e9 unha das figuras pol\u00edticas clave da historia de Espa\u00f1a na segunda metade do s\u00e9culo XX. Protagonista destacado da transici\u00f3n democr\u00e1tica, foi o terceiro presidente do Goberno de Espa\u00f1a dende a reinstauraci\u00f3n da mesma ata finais dos anos […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"page-biografia.php","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-2329","page","type-page","status-publish","hentry"],"yoast_head":"\nDatos biogr\u00e1ficos do expresidente do goberno de Espa\u00f1a, Felipe Gonz\u00e1lez<\/title>\n<meta name=\"description\" content=\"Biograf\u00eda oficial do expresidente do goberno de Espa\u00f1a, Felipe Gonz\u00e1lez. Vida personal e p\u00fablica; premios e reco\u00f1ecementos; e pertenza a instituci\u00f3ns.\" \/>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/www.felipegonzalez.es\/biografia\/\" \/>\n<meta property=\"og:locale\" content=\"gl_ES\" \/>\n<meta property=\"og:type\" content=\"article\" \/>\n<meta property=\"og:title\" content=\"Datos biogr\u00e1ficos do expresidente do goberno de Espa\u00f1a, Felipe Gonz\u00e1lez\" \/>\n<meta property=\"og:description\" content=\"Biograf\u00eda oficial do expresidente do goberno de Espa\u00f1a, Felipe Gonz\u00e1lez. Vida personal e p\u00fablica; premios e reco\u00f1ecementos; e pertenza a instituci\u00f3ns.\" \/>\n<meta property=\"og:url\" content=\"https:\/\/www.felipegonzalez.es\/biografia\/\" \/>\n<meta property=\"og:site_name\" content=\"Felipe Gonz\u00e1lez\" \/>\n<meta property=\"article:modified_time\" content=\"2018-02-19T15:45:33+00:00\" \/>\n<meta name=\"twitter:card\" content=\"summary_large_image\" \/>\n<meta name=\"twitter:label1\" content=\"Tempo de lectura\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data1\" content=\"37 minutos\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\/\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"https:\/\/www.felipegonzalez.es\/biografia\/\",\"url\":\"https:\/\/www.felipegonzalez.es\/biografia\/\",\"name\":\"Datos biogr\u00e1ficos do expresidente do goberno de Espa\u00f1a, Felipe Gonz\u00e1lez\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\/\/www.felipegonzalez.es\/#website\"},\"datePublished\":\"2016-11-30T08:42:02+00:00\",\"dateModified\":\"2018-02-19T15:45:33+00:00\",\"description\":\"Biograf\u00eda oficial do expresidente do goberno de Espa\u00f1a, Felipe Gonz\u00e1lez. Vida personal e p\u00fablica; premios e reco\u00f1ecementos; e pertenza a instituci\u00f3ns.\",\"breadcrumb\":{\"@id\":\"https:\/\/www.felipegonzalez.es\/biografia\/#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"gl-ES\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\/\/www.felipegonzalez.es\/biografia\/\"]}]},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"https:\/\/www.felipegonzalez.es\/biografia\/#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"Portada\",\"item\":\"https:\/\/www.felipegonzalez.es\/gl\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":2,\"name\":\"Biograf\u00eda\"}]},{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\/\/www.felipegonzalez.es\/#website\",\"url\":\"https:\/\/www.felipegonzalez.es\/\",\"name\":\"Felipe Gonz\u00e1lez\",\"description\":\"Felipe Gonz\u00e1lez\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\/\/www.felipegonzalez.es\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":\"required name=search_term_string\"}],\"inLanguage\":\"gl-ES\"}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"Datos biogr\u00e1ficos do expresidente do goberno de Espa\u00f1a, Felipe Gonz\u00e1lez","description":"Biograf\u00eda oficial do expresidente do goberno de Espa\u00f1a, Felipe Gonz\u00e1lez. Vida personal e p\u00fablica; premios e reco\u00f1ecementos; e pertenza a instituci\u00f3ns.","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/www.felipegonzalez.es\/biografia\/","og_locale":"gl_ES","og_type":"article","og_title":"Datos biogr\u00e1ficos do expresidente do goberno de Espa\u00f1a, Felipe Gonz\u00e1lez","og_description":"Biograf\u00eda oficial do expresidente do goberno de Espa\u00f1a, Felipe Gonz\u00e1lez. Vida personal e p\u00fablica; premios e reco\u00f1ecementos; e pertenza a instituci\u00f3ns.","og_url":"https:\/\/www.felipegonzalez.es\/biografia\/","og_site_name":"Felipe Gonz\u00e1lez","article_modified_time":"2018-02-19T15:45:33+00:00","twitter_card":"summary_large_image","twitter_misc":{"Tempo de lectura":"37 minutos"},"schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/www.felipegonzalez.es\/biografia\/","url":"https:\/\/www.felipegonzalez.es\/biografia\/","name":"Datos biogr\u00e1ficos do expresidente do goberno de Espa\u00f1a, Felipe Gonz\u00e1lez","isPartOf":{"@id":"https:\/\/www.felipegonzalez.es\/#website"},"datePublished":"2016-11-30T08:42:02+00:00","dateModified":"2018-02-19T15:45:33+00:00","description":"Biograf\u00eda oficial do expresidente do goberno de Espa\u00f1a, Felipe Gonz\u00e1lez. Vida personal e p\u00fablica; premios e reco\u00f1ecementos; e pertenza a instituci\u00f3ns.","breadcrumb":{"@id":"https:\/\/www.felipegonzalez.es\/biografia\/#breadcrumb"},"inLanguage":"gl-ES","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/www.felipegonzalez.es\/biografia\/"]}]},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/www.felipegonzalez.es\/biografia\/#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"Portada","item":"https:\/\/www.felipegonzalez.es\/gl\/"},{"@type":"ListItem","position":2,"name":"Biograf\u00eda"}]},{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/www.felipegonzalez.es\/#website","url":"https:\/\/www.felipegonzalez.es\/","name":"Felipe Gonz\u00e1lez","description":"Felipe Gonz\u00e1lez","potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/www.felipegonzalez.es\/?s={search_term_string}"},"query-input":"required name=search_term_string"}],"inLanguage":"gl-ES"}]}},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.felipegonzalez.es\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2329","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.felipegonzalez.es\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.felipegonzalez.es\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.felipegonzalez.es\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.felipegonzalez.es\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2329"}],"version-history":[{"count":17,"href":"https:\/\/www.felipegonzalez.es\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2329\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3038,"href":"https:\/\/www.felipegonzalez.es\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2329\/revisions\/3038"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.felipegonzalez.es\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2329"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}